از دوستان عزیزی که به کلبه ی سرد من سر می زنن و با قدوم خودشون گرمای خاصی به این جا می بخشن می خوام که واسه یکی از اقوامم که در بستر بیماری هست دعا کنن.فردا عملش می کنن.

به امید این که این پیرمرد مسن و تمامی بیماران با دعای شما عزیزان بهبود یابند.

این روزا که شهر عشق خالی ترین شهر خداس
خنجر نامردمی حتی تو دست سایه هاس
وقتی که عاطفه رو می شه به آسونی خرید
معنی کلام عشق خالی تر از باد هواس
اما من که آخرین عاشق دنیام
ماهی مونده به خاک و اهل دریام
از همه دنیا برام یه چشمه مونده
چشمه ای به قیمت همه نفس هام
از همینه که همه عمرمو مدیون تو ام
تویی که عزیزتر از عمر دوباره ای برام
بی نیازی به تن قلندرم تنها لباسه
اما دستام به ضریح تو دخیل التماسه
خسته و زخمی دست آدمک های بدم
پشت پا به رسم بی بنیاد این دنیا زدم
من برای گم شدن از خود و غرق تو شدن
راه دور عشقمو پیمودم این جا اومدم
بی نیازی به تن قلندرم تنها لباسه
اما دستام به ضریح تو دخیل التماسه
خسته و زخمی دست آدمک های بدم
پشت پا به رسم بی بنیاد این دنیا زدم
من برای گم شدن از خود و غرق تو شدن
راه دور عشقمو پیمودم این جا اومدم
بی نیازی به تن قلندرم تنها لباسه
اما دستام به ضریح تو دخیل التماسه

                                                «اردلان سرفراز»

منبع:http://www.avayeazad.com

توی یک جنگل تن خیس کبود
 یه پرنده آشیونه ساخته بود
 خون داغ عشق خورشید تو پرش
جنگل بزرگ خورشید رو سرش
تو هوای آفتابی روی درختا می پرید
 تنشو به جنگل روشن خورشید می کشید
 تا یه روزی ابرای سنگین اومدن
 دنیای قشنگشو بهم زدن
هر چه صبر کرد آسمون آبی نشد
ابرا موندن هوا آفتابی نشد
بسکه خورشیدشو تو زندون سرد ابرا دید
یه دفعه دیوونه شد از توی جنگل پر کشید
زندگیشو توی جنگل جا گذاشت
رفت و رفت ابرها رو زیر پا گذاشت
 رفت و عاقبت به خورشیدش رسید
 اما خورشید به تنش آتش کشید
اگه خورشید یکی تو آسمونه
 مرغ عاشق رو زمین فراوونه
 روزی یکی به بالا چشم می دوزه
میره با اینکه می دونه می سوزه
من همون پرنده بودم که یه روز خورشید و دید
 اسم من یه قصه شد این قصه رو دنیا شنید

                                                «اردلان سرفراز»

منبع:http://www.avayeazad.com

لاله رویی بر گل سرخی نگاشت
کز سیه چشمان نگیرم دلبری
 از لب من کس نیابد بوسه ای
وز کف من کس ننوشد ساغری
تا نیفتد پایش اندر بند ها
یاد کرد آن تازه گل سوگند ها
 ناگهان باد صبا دامن کشان
سوی سرو و لاله شمشاد رفت
فارغ از پیمان نگشته نازنین
 کز نسیمی برگ گل بر باد رفت
خنده زد گل بر رخ دلبند او
کآن چنان بر باد شد سوگند او

                                                  « رهی معیری»

منبع:http://www.avayeazad.com

 اون که هر چی ابر دنیاس ، خونه داره تو چشاش
اون که ناچاره بخنده ، اما گریه س خنده هاش
 اون که تو شهرش غریبه ،‌ با یه عالم آشنا
هیچ کدوم باور نکردن ، غربت تلخ صداش
 اون منم ،‌ اون منم ، اون منم
بغضمو تو گلوم می شکنم
دیروز من ، مثل امروز ، مثل فرداس
 هر روز دستام ،‌سرد و تنهاس
دیروز ، امروز ، فردا
خیلی سخته ،‌ این تنهایی ، بی فردایی
 تنها موندن ، تنها خوندن
 تنها ،‌ تنها ، تنها
 اون که خیلی قصه داره ، رو لبای بی صداش
 مونده فریادش تو سینه ،‌در نمی آد از لباش
 قد یه دنیا کتابه ، با یه عالم گفتنی
هر کدوم از غصه هاشون ، هر کدوم از قصه هاش
اون منم ، اون منم ، اون منم
بغضمو تو گلوم می شکنم

                                     

                                              « اردلان سرفراز»

منبع:http://www.avayeazad.com